Nooit meer slapen Folgen

Els van Driel is journalist en filmmaker. Ze is gespecialiseerd in mensenrechten, immigratie en religie. Zo maakte ze de bekroonde jeugddocumentaireserie ‘Mensjesrechten’ over kinderrechten. Daarnaast was ze samen met Eefje Blankevoort regisseur van de crossmediale productie ‘De Asielzoekmachine’. Voor ‘Hoe Ky Niels werd’ won ze in 2015 de Banff Rockie Award en in 2016 een Jeunesse Award. In 2020 regisseerde ze ‘Shadow Game’, een met een Gouden Kalf bekroond transmediaal documentaireproject over alleenstaande minderjarige vluchtelingen in Europa. In haar nieuwe documentaireserie ‘Poorten van Europa’ laat ze zien hoe Europa zijn buitengrenzen bewaakt. Tegelijkertijd volgt ze vluchtelingen en hulpverleners aan de grens. Zo maakt de serie de spanningen zichtbaar tussen grensbewaking en mensenrechten en biedt zij een inkijk in de praktijk van het Europese migratiebeleid. Ellen Deckwitz gaat met Els van Driel in gesprek.

Maddy Stolk is schrijver en journalist. Na haar studie woonde ze onder meer in Colombia, Spanje en Thailand. Terug in Nederland werkte ze als eindredacteur voor verschillende tijdschriften. Ze schreef columns voor Het Parool, Quote en LINDA. Haar romans gaan over de Nederlands-Indische familiegeschiedenis en over hoe het trauma van de Japanse interneringskampen doorwerkt in latere generaties. Stolk debuteerde in 2023 met 'Soedah, laat maar'. Dit jaar verscheen daarnaast 'Waar wij altijd geweest zijn', een familiekroniek over drie generaties vrouwen van Indische afkomst. Het boek beschrijft hoe elk van hen probeert het doorgegeven zwijgen en trauma te doorbreken. Dit jaar is ze spreker tijdens de nationale herdenking van 15 augustus, voorafgaand geeft ze een lezing namens het centrum van familiegeschiedenis.  Femke van der Laan gaat met Maddy Stolk in gesprek

Bieke Depoorter is fotograaf. Ze is sinds 2016 lid van Magnum Photos. In haar werk staan de intieme relaties centraal die zij opbouwt met de mensen die zij fotografeert, vaak na toevallige ontmoetingen. In haar beginjaren als fotograaf werd ‘ergens slapen’ haar handelsmerk. Ze brak door met ‘Ou Menya’, waarvoor ze de Magnum Expression Award won. Vervolgens maakte ze internationaal geprezen projecten als ‘I am About to Call it a Day’, ‘As it May Be’ en ‘Agata’. Daarnaast ontving ze de Larry Sultan Award en de Prix Levallois. Voor het eerst worden de foto’s van ‘The Beds I Slept In’ getoond. In dit project kijkt ze terug op jaren waarin ze bij onbekenden overnachtte. De nieuwe expositie toont drie fotografische projecten over herinnering, waarheid, vertrouwen en kwetsbaarheid. Samen laten de werken zien hoe verschillend werkelijkheid en waarneming kunnen zijn.